Co twój ulubiony kolor mówi o Tobie?

kolor

Chodź pomaluj mój świat!

Na początek trochę fizyki! Dlaczego widzimy kolory i na czym polega „widzenie barwne”? Białe światło dzieli się na swoje kolory składowe. Widzimy to doskonale w momencie kiedy jest ono przepuszczane przez pryzmat, choć łatwiejszym przykładem do wyobrażenia byłoby chyba zjawisko tęczy, będące efektem rozczepienia się  światła w kroplach wody. Każdy z kolorów składowych barwy białej ma swoją  określoną częstotliwość/ długość fali. Wymieńmy najbardziej charakterystyczne kolory od najwyższej częstotliwości do najniższej: czerwony, pomarańczowy, żółty, zielony, turkusowy, niebieski, fioletowy. Nasze oczy w zależności od wcześniej wspomnianej częstotliwości kategoryzują długości fal przez receptory barwy (zwane w metajęzyku „czopikami”),dzięki czemu widzimy kolory. Dobra, koniec fizyki,zajmijmy się psychologią! Człowiek już od dawna wie, że kolory mają wpływ na nasze zależności osobowościowe i emocjonalne. Dlaczego?  W ciągu setek lat człowiek wyrobił sobie kolorystyczne kody znaczeniowe.

Każdy z kolorów pojawiał się przed oczami naszych przodków w konkretnych sytuacjach, którym towarzyszyły konkretne emocje. Na przykład w czasie wojen permanentnie pojawiał się kolor krwi, będący rożnymi odcieniami barwy czerwonej.

Nasze umysły od setek lat nauczyły się symboliki czerwieni jako sygnału do podjęcia walki, uruchomienia instynktu przetrwania lub wyostrzenia naszej uwagi. Oczywiście oprócz aspektu kulturowego, kod znaczeniowy poszczególnych kolorów tworzy się dzięki naszemu własnemu empiryzmowi. Na przykład kolor czerwony nie traci swojej symboliki, ponieważ w dzisiejszych czasach nadal się kaleczymy lub oglądamy filmy akcji, horrory lub medyczne dokumenty przy których jesteśmy świadkami obrazu krwi.

Barwy podobnie jak muzyka, wywołują uczucia i nastroje. Mają również silne właściwość terapeutyczne, bo stymulują system nerwowy. Zatrzymajmy się jednak na chwile na uczuciach i emocjach. Zastanawialiście się kiedyś dlaczego wchodząc do sklepu „odruchowo” chwytamy po te same kolory? Ponieważ decyduje o tym nasza podświadomość. Racjonalizacja uruchamia się u nas po fakcie zakupu.  Wybrane kolory zakupów to nic innego jak emocje i stany nastrojowe ,które przezywamy w danej chwili. Owe stany z kolei są wytworem naszej osobowości i ego. Tak wiec kolo się zamyka. Kolor mówi o naszej osobowości, tęsknocie i chwilowych nastrojach,ale także o podświadomych potrzebach psychicznych. „Profierstwo barw” często stosuje się w współczesnej kryminalistyce. Analitycy kryminalni tworzą profil przesłuchiwanych analizując miedzy innymi kolor ich garderoby lub barwy na jakie zostały pomalowane ściany w ich mieszkaniu.

Spróbujmy teraz w dużym uogólnieniu przyjrzeć się podstawowym kolorom i ich interpretacjom socjo-diagnostycznym.

Kolor Fioletowy – symbolizuje silne zainteresowanie sferą duchową, religijną i poszukiwaniem odpowiedzi na pytania egzystencjalne. Osoby wybierające ten kolor wkładają bardzo dużo energii w dążenie do stabilizacji swojej sfery duchowej, lubią rozważania filozoficzne. Zauważcie ,że jedyną barwą szat liturgicznych używaną  podczas odprawiania mszy świętych w zastępstwie koloru czarnego jest barwa fioletowa.  Może świadczyć o dewocji.

Kolor złoty – niewątpliwie kojarzony z dobrobytem, życiem nad stan zarówno w sferze materialnej, jak i wewnętrznej. Interpretowany jako umiłowanie materii, marzeń i celów związanych z wymiernymi wartościami. Osoby wybierające kolor złoty charakteryzuje pragnienie znaczenia i podatność na pochwały, posiadanie wzniosłych idei, szlachetność i chęć realizacji życiowej. Nie mam zamiaru  nikogo oceniać ale wydaje mi się ,że fotografie niektórych mocno opalonych pan na portalach randkowych w pozłacanych elementach garderoby potwierdzają powyższą interpretacje (co do aspektu materializmu i podatności na pochwały)  w stu procentach:)

Kolor Srebrny – wybierany najczęściej przez osoby poszukujące podpory duchowej, osamotnione, ze skłonnościami do romantyzmu i życiowej dekadencji. Barwa srebrna wyraża tęsknotę za uczuciami, brak stabilizacji wewnętrznej lub rozdarcie miedzy dwiema skrajnymi emocjami. Wnioskując dalej tym tropem można stwierdzić ,że (niestety) kolor srebrny powinien być najczęściej podświadomie wybieranym kolorem przez współczesne społeczeństwo. Dlaczego wiec na ulicy nie widzimy ludzi ubranych w srebrne, oczojebne „kostiumy”? Bo takowe nie są z rożnych względów praktycznych i estetycznych produkowane. Warto jedna zauważyć przerażającą ilość samochodów w kolorze srebrnym na naszych polskich ulicach…

Kolor Brązowy – symbolizuje zagrożone poczucie bezpieczeństwa, niską samoocenę i potrzebę stabilizacji. Niepewność jutra i wewnętrzny lęk, który w przeciwieństwie do znaczeń innych kolorów,w przypadku barwy brązowej jest nieokreślony co do źródła (jego geneza jest sprawą indywidualną). Symbolika obrazowa nakazuje nam kojarzyć kolor brązu z ziemią, czymś najniższym (samoocena) i najbrudniejszym (ukryte kompleksy i problemy). Tak samo jak w przypadku koloru granatowego, barwa brązu również polecana jest przez psychologów i terapeutów w wyborze garderoby do rozmowy o prace. Jednak w przeciwieństwie do granatu, brąz polecany jest głownie osobom ubiegającym się o stanowisko zależne od kadry kierowniczej, na przykład praca w sklepie na kasie.

Kolor Różowy – osoby wybierające ten kolor czują silną potrzebę bycia akceptowanym i bezwarunkowo kochanym. Permanentnie szukają w życiu poczucia bezpieczeństwa, uważając za jego warunek drugą osobę.  Wspomniane poczucie braku bezpieczeństwa osoby te uzależniają od innych, czego przyczyną jest brak poczucia samorealizacji i akceptacji siebie. Nastawienie na poszukiwanie drugiego człowieka (uzupełniającego wewnętrzne braki), nadaje tym osobom cechy związane z tolerancją, otwartością i komunikatywnością.
Kolor Czarny – należy chyba do najbardziej „wielorako interpretowanych” kolorów. Zazwyczaj oznacza silną koncentracje na sobie, egoizm, a nawet egotyzm. Osoby lubujące się w kolorach czerni usilnie poszukują energii do działania. Kolor interpretowany jest również poszukiwaniem odpowiedzi na myśli egzystencjalne i tęsknotę za miłością. Barwa czarna mówi również o szeroko pojętym smutku i izolacji. W związku z silnym aspektem kulturowym niewątpliwie kojarzony jest przez nasz umysł z obrazem śmierci i żałoby,co tłumaczy myślenie egzystencjalne. Bardzo często w przesłuchaniach lub badaniach psychopedagogicznych daje się przesłuchiwanemu/pacjentowi/klientowi przed wypełnieniem testu możliwość wyboru koloru jakim będzie pisał. Jest to nic innego jak wstępny test diagnostyczny, mający ocenić nastrój, emocje i podejście piszącego do sytuacji.

Kolor Szary – to kolor skrywanych emocji. Często wykorzystywany przez polityków (wtedy zazwyczaj ciemnoszary), psychologów i terapeutów. Osoby wybierające szary kolor czują silną potrzebę równowagi i wyciszenia. Barwa szara uznawana jest w metajęzyku terapeutycznym jako „swoista maska”, dzięki której nie mówimy i nie pokazujemy swoich prawdziwych emocji. Kolor szary nie jest jednak wybierany wyłącznie przez osoby o charakterze introwertycznym.  Często okazuje się ,że ukrywając prawdziwe emocje jesteśmy osobami bardzo energicznymi, towarzyskimi i chętnie otwierającymi się na relacje z innymi ludźmi. Nie zmienia to jednak faktu ,że podświadomie dążymy do wcześniej wspomnianej równowagi ukrywając przy tym swoje prawdziwe emocje.

Kolor Biały –  osoby wybierające ten kolor charakteryzuje duża potrzeba docenienia przez innych i brak umiaru w każdej ze sfer życia. Świadczy o tym fakt ,że barwa biała bardzo często wybierana jest jako „ulubiona” przez osoby uzależnione. Biel jest również symbolem czystości, niewinności i naiwności. Wszystkie te trzy elementy postrzegane są w interpretacji psychologicznej jako „problem tematu przemijania”. Kolor biały bowiem silnie wiąże się z młodością i czystością, może przez to oznaczać dążenie do nieosiągalnych ideałów lub infantylnego powrotu do czasów młodości.
Kolor Czerwony – oznacza motywacje i duże pokłady energii. Czerwień wybierają zazwyczaj osoby o ponadprzeciętnej potrzebie aktywności emocjonalnej i fizycznej. Mowa tu również o sferze seksualnej. Zwróćcie uwagę jaki kolor dominuje w symbolach kojarzących się ze świętami takim jak np. walentynki (czerwone kwiaty, serca, kartki z życzeniami). Kolor czerwony jest również najchętniej wybieranym kolorem (zaraz obok czarnego) damskiej bielizny nocnej. Szczególnie jest to widoczne gdy zakupu dokonuje płeć męska, która w momencie wyboru działa zazwyczaj pod wpływem silnych projekcji seksualnych. Kolor czerwony jak już wcześniej wspomniałem podświadomie kojarzony jest przez nas z obrazem krwi. Jego wybór może informować nas o słabym krążeniu krwi i niskim ciśnieniu.

Kolor Żółty – wybierają głownie osoby posiadające potrzebę kontaktu z innymi, dążące do rozładowania problemów psychicznych. Barwa żółta sygnalizuje nam ogólnie pojęte niebezpieczeństwo, wewnętrzny strach i niepokój. Zwróćcie uwagę na kolor znaków ostrzegawczych na drogach, ich żółta kolorystyka nie jest przypadkowa. Kolor żółty bardzo często symbolizuje również lęk przed samotnością. W współczesnym środowisku terapeutycznym dominuje pogląd (sprawdzony doświadczalnie) iż niemowlęta płaczą głośniej i częściej w pokojach pomalowanych w barwy żółte. Kolejnym argumentem potwierdzającym ten pogląd jest fakt, że kolor żółty jest jednym z najrzadziej wybieranych kolorów w profesjonalnych projektach mieszkaniowych.

Kolor Pomarańczowy – wybierają osoby pragnące zasygnalizować innym komunikat: „”zobacz jak świetnie sobie radze”, w symbolice psychoanalitycznej  barwa pomarańczowa oznacza dążenie do osiągnięcia celu, kreatywność i duże pokłady twórcze. Kolor pomarańczowy bardzo często używany jest w plakatach filmowych, zapowiadających remake wcześniejszej produkcji, kampaniach politycznych lub obrazach malarzy, którzy bo jakimś czasie przerwy wracają do twórczości z podświadomą chęcią odniesienia ponownego sukcesu.

Kolor Zielony – niewątpliwie najmocniej kojarzony z naturą i harmonią. W ujęciu psychoterapeutycznym jednak informuje on o potrzebie skupienia się na sobie i tęsknocie za równowagą wewnętrzną. Bardzo często symbolizuje kłopoty emocjonalne.  Kolor zielony jest dobrym przykładem na to,że wybieramy kolor szukając w nim tego, czego nam brakuje, czego podświadomie potrzebujemy. Właściwym przykładem na potwierdzenie tej tezy jest kolor okładek podręczników terapeutycznych i poradników, bowiem najczęściej ich okładki zdominowane są przez kolor zielony.

Kolor Niebieski – wyraża głownie pragnienie tworzenia czegoś oryginalnego „ponad ziemskiego” (metafora symboliki nieba) i docenianego. Często wyraża pragnienie bycia zauważonym przez innych. Jest to związane ściśle z niską samooceną i potrzebie ogólnie rozumianego spokoju i wyciszenia. Kolor niebieski jest najzimniejszą z barw. Wybór koloru niebieskiego zazwyczaj oznacza zachwianie naszej równowagi w sferze religijnej (wiara).

Kolor Granatowy – osoby wybierające ten kolor chcą najczęściej podkreślić swoją odpowiedzialność i chęć kontrolowania świata zewnętrznego. Barwa granatowa to kolor atramentu, pracy i dyscypliny. W wielu poradnikach psychologicznych jest on polecany jako najwłaściwszy kolor ubrania  osoby wybierającej się na  rozmowę o prace na stanowisko kierownicze. W analizie psychologicznej interpretowany jest jako chęć kontroli nad wszystkim i wszystkimi, posiadanie w każdej sprawie ostatniego słowa. Kolor granatowy bardzo często używany jest w kostiumach teatralnych, przy kreacji postaci niezależnej i despotycznej. Być może mieliście okazje widzieć sztukę teatralną, w której występowała apodyktyczna postać żony (bez urazy drogie Panie). Zwrócicie uwagę ,że dobry scenograf zazwyczaj dobiera garderobę tego typu postaci w kolorystyce ciemnej, przeważnie granatowej np. „Przyjecie dla głupca” Francisa Vebera, reżyserii Tadeusza Bradeckiego.

Uwagi do diagnostyki barw

– pamiętajcie, że powyższe interpretacje psychologiczne są jedynie (statystycznie i doświadczalnie sprawdzonymi) sugestiami, skupiającymi się na rozpoznaniu ewentualnych zaburzeń i problemów sfery psychicznej. Nie są to uniwersalne recepty psycho-poznawcze. Interpretacja barw w psychice człowieka jest jedynie jednym z wielu narzędzi diagnostycznych terapeutów i psychologów.

Reklamy
Otagowane

2 thoughts on “Co twój ulubiony kolor mówi o Tobie?

  1. Ygor pisze:

    jaki kolor maja rzeczy przezroczyste? tak mnie natchnęło takie pytanie czytając artykuł;p

    Polubienie

  2. Koss243423 pisze:

    ciekawe

    Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: